Niemal równo po roku, po raz drugi, wybieram siďż˝ na eksploracjďż˝ ďż˝rodkowej czďż˝ci Nadbuďż˝aďż˝skiego Parku Krajobrazowego - tym razem w dobrym towarzystwie krakowskiego rowerzysty Krzyďż˝ka (a prywatnie szwagra). Tradycyjnie w rejon peregrynacji (tj. nad rzekďż˝ Bug) dostarcza nas swojsko-przaďż˝ny skďż˝ad EN57 Kolei Mazowieckich. Na poczďż˝tku ciďż˝szy akcent, czyli obóz zagďż˝ady i obóz pracy KL Treblinka. Tym razem opuszczamy go tylnym wyjďż˝ciem i piaszczysto-pagórkowatymi drogami kierujemy siďż˝ przez Ugoszcz do Rezerwatu "Moczydďż˝o", którego opis moďż˝na przeczytaďż˝ na zaprzyjaďż˝nionej stronie wioski Borzychy. Niestety drewniany pomost nad zarastajďż˝cym jeziorkiem zostaďż˝ zniszczony. Nastďż˝pnie przez Starďż˝wieďż˝ (zazdroďż˝nie strzeďż˝ony przez NBP zespóďż˝ paďż˝acowy Radziwi��ów) udajemy siďż˝ w dolinďż˝ Liwca (via mostek w Borzychach). Teraz mamy juďż˝ z górki (patrz profil) wiďż˝c niespiesznie przemierzamy nadliwieckie dziaďż˝kowiska, by dotrzeďż˝ wreszcie do Borzymów i Urli. Tam zasďż˝uďż˝one piwko i siup do pociďż˝gu. Tu maďż˝a dygresja: niestety musieliďż˝my zrobiďż˝ ten siup do pierwszego przedziaďż˝u "dla podróďż˝nych z wiďż˝kszym bagaďż˝em", gdyďż˝ nie posiadaliďż˝my biletu. Co gorsza - prócz nas podobny siup musieli wykonaďż˝ inni rowerzyďż˝ci i nierowerzyďż˝ci, skutkiem czego o maďż˝o co nie trzeba byďż˝o usi��� mechanikowi (maszyniďż˝cie) na kolanach z powodu tďż˝oku. Obsďż˝uga pociďż˝gu oczywiďż˝cie warczďż˝ca i burczďż˝ca. Okna poblokowane mimo upaďż˝u. Po drodze samochód, który zawisďż˝ na torach. Wreszcie caďż˝y przejazd gratis, bo Pan Kierownik (konduktor) nie zdoďż˝aďż˝ do nas dotrzeďż˝ na skutek tďż˝oku lub niechcemisiďż˝. Sďż˝owem: Koleje Mazowieckie! :)